اعتياد و هپاتيت

10 / 10
از 1 کاربر
بازگشت به لیست مقالات » | چهارشنبه 20 ارديبهشت 1396 در ساعت 9 : 46 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

 

 

اعتياد و هپاتيت

هپاتيت يك بيماري ويروسي است كه بر حسب پيشرفت اين بيماري و ضايعات به وجود آمده در بدن آنرا به گروههاي چندي مثل هپاتيت A ، هپاتيت B، هپاتيت C، هپاتيت G، هپاتيت E، درجه بندي و تقسيم نموده‌اند.

علائم ابتلا به هپاتيت در تمامي انواع آن مشابه و مشترك است، علائمي مثل بي‌اشتهايي، ضعف، خستگي،‌ خواب آلودگي، تهوع و استفراغ، درد مبهم در قسمت فوقاني و راست شكم و علائم مشخصه و پيشرفت بيماري زردي پوست و چشم مي‌باشد.

وقتي زردي و ساير علائم به حداكثر خود رسيد، در افرادي كه وضعيت سلامتي خوبي دارند و از لحاظ بدني قوي هستند در عرض يك تا چهار ماه، علائم ناپديد و بهبود مي‌يابند.

ولي هميشه اينطور نيست كه همه افراد بهبود پيدا كنند و تعدادي هم به علت‌هاي زيادي مثل افراد معتاد و افرادي كه وضعيت جسمي خوبي ندارند، دچار هپاتيت مزمن مي‌شوند كه علائم مشخصه آن عبارتست از نارسايي كبد، سيروز كبد، سرطان كبد و حتي مرگ.

وقتي بدن انسان به ويروس هپاتيت B آلوده شد، سه مشكل باليني رخ ميدهد، اولا" علائم ديده نميشود، ثانيا" تشخيص علائم ظاهر شده مانند هپاتيت A ميباشد (يعني ضعف، بي اشتهايي و زردي پيش رونده) ثالثا" آنتي ژن ويروس در بدن باقي مي‌ماند و اشكال مزمن بيماري اتفاق مي‌افتد كه بعدا" با فعال شدن ويروس در بدن علائم هپاتيت بروز مي‌كند و باعث ايجاد سرطان كبد هم مي‌شود.

در اين مرحله علائم هپاتيت حاد، زردي آنقدر زياد مي‌شود كه روي عملكرد طبيعي مغز تأثير گذاشته و باعث علائم خواب آلودگي و عدم هوشياري ميگردد، و از طرف ديگر بعلت تخريب سلول‌هاي كبدي زمان انعقاد خون به شدت طولاني و خونريزي‌هاي مختلف مثل لثه، مخاطها و پوست اتفاق مي‌افتد كه كنترل خونريزي به علت زمان طولاني انعقاد خون از كنترل خارج و وضعيت بيمار بسيار خطرناك و مرگبار مي‌گردد.

هپاتيت مزمن اين بيماران، معمولا" حامل ويروسي هستند كه عامل بالقوه‌اي براي انتقال عفونت به افراد خانواده و همسر مي‌باشند، در حاليكه ممكن است داراي ظاهري خوب و سرحال باشند!!

در بين گروههاي هپاتيت و انواع آن، نوع بيماري هپاتيت B از همه خطرناك‌تر و جزو بيماري‌هاي لاعلاج مي‌باشد و همپايه و همسان بيماري ايدز (H-I-V) است.

با اين تفاوت خطرناكتر كه ويروس بيماري ايدز در خارج از بدن فقط تا مدت 30 ثانيه زنده مي‌ماند اما ويروس هپاتيت B در خارج از بدن 2 الي 3 ساعت زنده مي‌ماند و از اين رو آلودگي به اين ويروس بيشتر خواهد بود.

نكته مهم و اميدوار كننده اينكه اگر چه درماني براي ايدز و هپاتيت B وجود نداد، ولي براي بيماري هپاتيت B و نيز A واكسن‌هايي در 3 نوبت وجود دارد كه انسان را از اين بيماري خطرناك مصون مي‌دارد.

راههاي سرايت بيماري‌هاي هپاتيت در انواع مختلف به اشكال زير صورت مي‌گيرد:

الف) هپاتيت A و E از راه آب يا غذا وارد بدن مي‌شود، خصوصا" صدف خام كه توسط فاضلاب آلوده شده باشد.

ب) هپاتيت D بطور مستقل و جدا از هپاتيت B نمي‌تواند رخ دهد.

ج) هپاتيت C از راه تزريق داخل رگ و ساير آلودگي‌هاي خوني منتقل ميشود و ضمنا" 40 درصد از موارد راههاي انتقال هنوز مشخص نشده و معلوم نيست.

د) هپاتيت G نيز از راه خون منتقل مي‌شود و الگوي انتقال مثل هپاتيت C مي‌باشد.

ه) هپاتيت B يا خطرناكترين نوع هپاتيت از راه آميزش جنسي چه جنس مخالف و چه هم جنس و تزريق خون، استفاده از وسايل آلوده دندانپزشكي يا تيغ آرايشگاهي و خالكوبي و يا مادر به جنين بخصوص اگر مادر در ماه سوم بارداري آلوده شده باشد يا ممكن است از طريق نوازش و بوسيدن از مادر يا پدر به طفل منتقل نمايد و يا از طريق دياليز كردن.

همه آدمها در رشته‌هاي فعاليت و كارهاي مختلف در معرض آلودگي به هپاتيت‌ها و خصوصا"  هپاتيت B مي‌باشند ولي معتادان به علل و دلايل بيشتري در معرض خطر آلودگي قرار مي‌گيرند و بيشترين آمار آلودگي به انواع هپاتيت‌ها و بخصوص هپاتيت B را بخود اختصاص داده‌اند.

زيرا داراي بدني ضعيف هستند كه سيستم دفاعي بدن ضعيف شده و علاوه بر آن عدم رعايت بهداشت عمومي و استفاده غلط از روشهاي غير بهداشتي تزريق سرنگ‌هاي آلوده و بخصوص در زندان و اردوگاهها و در كليه شرايط زيستي.

چه بايد كرد؟

يك  جو پيشگيري بهتر از خرواري درمان است ! براي پيشگيري بايستي به نكات زير توجه نمود.

1-      اگر با فرد هپاتيتي در تماس بوديد، قبل از خوردن هرگونه غذايي دستهاي خود را با آب و صابون شستشو داده و در صورت امكان با الكل ضد عفوني كنيد.

2-      اگر با فرد هپاتيتي بالاجبار محكوم به كار كردن و تماس هستيد، حتما" با پزشك خود در رابطه با تزريق گاماگلوبولين جهت كاهش خطر هپاتيت مشورت كنيد.

3-      اگر در شرايطي هستيد كه خطر هپاتيت شما را تهديد مي‌كند، واكسن هپاتيت A و B را حتما" استفاده كنيد و حتي ممكن است تزريق ايمونوگلوبين نيز لازم شود.

4-      واكسيناسيون هپاتيت B براي همه نوزادان و شيرخواران ضروري است.

5-      معتادان تزريقي كه هنوز به انواع هپاتيت مبتلا نشده‌اند براي پيشگيري يا بايستي اعتياد خود را ترك كنند و يا حداقل نوع مصرف خود را از تزريقي به نوع ديگري تغيير دهند.

 

ارسال نظر
عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :